میدونم خیلی طولانیه، ولی باور کنید ارزش یک بار خوندنو داره.

گفتم: خدای من، دقایقی بود در زندگانیم که هوس میکردم سر سنگینم را که پر از دغدغه ی دیروز بود و هراس فردا بر شانه های صبورت بگذارم، آرام برایت بگویم و بگریم، در آن لحظات شانه های تو کجا بود؟